Op naar een sterk en sociaal 2013!

Ik wil alle lezers van mijn blog een sterk en sociaal 2013 toewensen. Daarnaast hoop ik dat ik jullie het komende jaar weer weet te interesseren voor mijn blogs!

Voorkomen, beschermen en herbouwen

Komende maand komt een commissie onder leiding van hoogleraar en Eerste kamerlid Nico Schrijver met een resolutie Internationaal beleid. Dit doet de commissie op verzoek van het PvdA partijbestuur. De resolutie zal besproken worden tijdens het PvdA congres in januari. Deze belangwekkende resolutie komt op een cruciaal moment. Burgers voelen zich steeds vaker bedreigd door wat er van buiten komt. Internationale solidariteit komt steeds meer onder druk te staan. En de PvdA-fractie lijkt steeds meer toe te geven aan deze druk. Een schrijnend voorbeeld hiervan was de tegenbegroting van de PvdA. In plaats van de bezuiniging op ontwikkelingssamenwerking van het kabinet terug te draaien liet de fractie deze in stand.

Het is dus hoog tijd voor een resolutie internationaal beleid met een duidelijk sociaaldemocratisch geluid over internationale solidariteit in de huidige tijd. Hier hoef je niet lang naar te zoeken, want de VN heeft in 2005 een duidelijk signaal afgegeven door een nieuwe doctrine te omarmen, namelijk “the responsibility to protect”. Deze doctrine sluit perfect aan bij de waarden waar de PvdA voor staat. De doctrine spreekt ons als burgers en landen er op aan dat wij een verantwoordelijkheid hebben voor elkaar. Dat we voor elkaar behoren op te komen wanneer dat nodig is. Niet alleen wanneer het dreigt fout te gaan, maar ook om te voorkomen dat burgers in mensonterend situaties raken en de verantwoordelijkheid om samen met de burgers het land weer op te bouwen.

Soevereiniteit van landen is namelijk geen absoluut begrip. We kunnen burgers niet aan hun lot overlaten wanneer de overheid niet meer in staat is of zelfs onwillig is om zijn burgers te beschermen. Te vaak hebben we aan de zijlijn gestaan en staan we dat nog steeds, terwijl overheden zich tegen hun eigen volk keren of niet meer in staat zijn hun volk te beschermen tegen welk gevaar dan ook. Pas wanneer de schade al aangericht is, komen de internationale gemeenschap en medeburgers in actie. Op het moment dat het te laat is, de opbouw decennia gaat duren en dus de kosten het grootst zijn.

Wanneer we onze internationale solidariteit serieus nemen binnen de PvdA, zullen we onze verantwoordelijk moeten nemen om als internationale gemeenschap voor onze medeburgers waar ook ter wereld op te komen. Niet omdat wij vinden dat het nodig is om in te grijpen, maar omdat burgers over onze grenzen heen onze hulp nodig hebben en deze hulp ook willen.

Hoorzitting over de Maastrichtse woningmarkt - een eerste succes.

Deze dinsdag had ik de eerste vergadering van de commissie Stadsontwikkeling als burgerlid namens de PvdA. Spannend, aangezien Frans Bastiaens (PvdA raadslid) die samen met mij in de commissie zit niet aanwezig kon zijn. Ik moest het dus alleen doen. Er stonden een aantal dossiers op de agenda zoals de woonwagenlocatie Maastrichterweg en het bestemmingsplan Maastricht Centraal.

Iets wat niet op de agenda stond was het verzoek van de PvdA, van Frans en ik, om een hoorzitting over de Maastrichtse woningmarkt te organiseren. (zie hier)
Na de bezorgde signalen van buurtbewoners, experts en de wethouder over de grootschalige verkoop van woningen door Servatius willen wij namelijk meer weten over de effecten van het beleid van de woningcorporaties op de stad. Maastricht staat namelijk voor de uitdaging om de stad aantrekkelijk te houden voor nieuwe bewoners in spe. Hoe richten we onze stad in? Op welke manier kunnen woningcorporaties hun beleid met de gemeente afstemmen? En hoe zorgen we ervoor dat de voorraad sociale woningbouw niet onder druk komt te staan? Allemaal relevante vragen die in de komende tijd beantwoord moeten worden, maar zo zijn er nog zovele vragen te stellen over de toekomst van de Maastrichtse woningmarkt.

Aan het begin van de vergadering stelde de voorzitter van de commissie stadsontwikkeling, John Aarts van de VVD, voor om het verzoek te behandelen aan het eind van de vergadering. Eenmaal bij het punt aanbeland gingen alle partijen niet alleen akkoord, maar dachten zij direct ook mee over hoe we inhoud kunnen geven aan de hoorzitting. Erg positief dus! Nu zorgen dat de hoorzitting zo spoedig mogelijk georganiseerd kan worden!

Fatsoenlijk bestaan

Gisteren is bekend geworden dat Job Cohen de enige kandidaat is voor het lijsttrekkerschap van de PvdA. Ik ben zelf erg blij met zijn kandidatuur. Het is namelijk een man met draagvlak in alle delen van de Nederlandse bevolking en heeft daarmee de potentie om groepen die ver van elkaar staan op het moment dichter bij elkaar te brengen.

Echter een ding viel mij wel op tijdens zijn speech waarin hij aankondigde dat hij zich kandidaat stelde voor het lijsttrekkerschap. Hij nam namelijk ‘een fatsoenlijk bestaan’ als rode draad voor zijn verhaal. De nadruk hierop komt uit het beginselprogramma uit 2005 dat onder leiding van Wouter Bos is geschreven. In 2008 heb ik in “Wouter Bos slaat de plank totaal mis” al eerder kritiek gegeven op het gebruik van ‘een fatsoenlijk bestaan’ als leidraad voor politiek handelen. Mijn grootste kritiek was toen dat het karig en weinig ambitieus is als beginsel. “Fatsoen is het resultaat, niet van politieke of sociale strijd, maar van redelijk overleg tussen beschaafde mensen die allen in ongeveer dezelfde omstandigheden verkeren, elkaar respecteren en met rust laten” betoogde Jan Pronk al in zijn Den Uyl-lezing van 2007. Juist op het moment dat groepen steeds verder uit elkaar zijn komen te staan en respect ten opzichte van elkaar is verdwenen is fatsoen ontoereikend om te komen tot een maatschappij waar iedereen mee telt, een inclusieve maatschappij.

Fatsoen is iets wat ik juist associeer met het CDA in de zin van ‘fatsoen moet je doen’ en niet met de PvdA. Dat terwijl er juist een roep is binnen en buiten de partij om zich als dé progressieve partij van Nederland te profileren, met een nadruk op ‘fatsoen’ doe je dat niet.

Dinsdag jl. hield Prof. Arnold Heertje een pleidooi voor ‘de kwaliteit van het bestaan’ in De Wereld Draait Door. Op het eerste gezicht niet veel meer dan een ‘fatsoenlijk bestaan’. Echter het gaat verder dan dat. Het was in 1963 dat Joop den Uyl een essay schreef met de titel “De kwaliteit van het bestaan”. In die tijd maakte Nederland een enorme economische groei mee en de consumptiemaatschappij was een feit geworden. In het artikel waarschuwt hij voor een focus op verdere economische groei om armoede te laten verdwijnen in Nederland. Hij pleitte voor meer aandacht voor de algemene voorzieningen om zo de kwaliteit van leven te verbeteren in brede zin. Zodat kinderen kunnen opgroeien in een gelijkwaardige situatie en ouderen een kwalitatief leven kunnen leiden.

Nu we in een internationale crisis zitten en in de komende jaren 29 miljard structureel bezuinigd moet worden om te voorkomen dat de begrotingstekorten bij de overheid niet uit de hand lopen wordt het bewaken en zo mogelijk bevorderen van de kwaliteit van bestaan extra belangrijk. Juist nu moet bij keuzes niet de economische belangen prevaleren, maar de maatschappelijke keuzes. Hervormen gaat namelijk niet alleen om hoe je de overheidsfinanciën op orde brengt, maar om wat voor een samenleving je voor ogen hebt. Daarbij moet niet een fatsoenlijk bestaan voorop staan, maar een samenleving waar de kwaliteit van het bestaan voorop staat gebaseerd op gelijkwaardigheid en inclusiviteit.

In dit licht hoop ik dat de programmacommissie van de PvdA kiest voor een visie op Nederland waarin de kwaliteit van het bestaan voorop staat, een visie waarbij men kiest voor een Nederland waar iedereen mee telt, een visie waarmee “de boel bij elkaar” gehouden wordt.

Bedankt en een blik vooruit

Deze week is de eerste volle week zonder campagne. Het voelde in eerste instantie vreemd aan, maar ook rustgevend. Nu kan ik rustig mijn achterstanden van de laatste weken in halen mbt mijn studie. Ik zeg misschien wel rustig, maar het is veel werk.

Vorige week was het voor PvdA Maastricht een teleurstellend resultaat, 7 zetels overgehouden van de 13 die wij hadden. Even leek het er op dat het maar 6 zetels zouden zijn, dat was een echte nekslag. Gelukkig bleek het later een fout te zijn. Met 7 zetels is de PvdA samen met het CDA de grootste, dat biedt perspectief voor een goede samenwerking. Echter dat zal afwachten worden, want de coalitie-onderhandelingen beginnen morgen pas. Een ding wil ik de onderhandelaars wel meegeven: Kies voor een groter college van B en W, want een college moet niet alleen besturen, maar ook in contact treden met de bevolking. Daarvoor had het huidige college van 4 wethouders weinig tijd. Dat moet nu anders dus!

Het resultaat betekent ook dat ik niet in de raad gekozen ben, erg jammer. Ook al was de PvdA niet populair in Maastricht toch gaven 66 burgers hun voorkeurstem aan mij. Hartstikke bedankt daarvoor! Eerlijk gezegd is het voor mij geen ramp dat ik niet in de raad ben gekozen, want ik heb nog een hele toekomst te gaan. Het is vooral jammer voor de hardwerkende PvdA'ers die in de raad zaten en er nu weer voor gingen zoals; Jean, Chris, Harie en George.

Nu is het tijd om vooruit te kijken en als PvdA te laten zien dat we onverminderd hard blijven strijden voor een Maastricht waar iedereen mee telt!

Canvassen in Blouw Dörrep

Afgelopen zaterdag gingen we met de PvdA canvassen in Blauw Dorp. Ik zou het wel op zijn Mestreechs willen zeggen, maar het klinkt lachwekkend als ik dat probeer.

We gingen met een groep van zeven mensen de buurt in. Samen met Jacques en Frans ging ik op de Ruttensingel langs de huizen. Doel was om er achter te komen wat er in de buurt speelt. De week daarvoor hadden we al een paar straten gedaan. Toen waren we langs de deuren gegaan op de Proosdijweg. Veel buurtbewoners klaagden over verloedering van de buurt, en vooral troep op straat. Op de Ruttensingel speelden weer andere zaken. Daar klaagden de buurtbewoners over de hard rijdende auto's op de Ruttensingel en drugsdealers.

Ook al hebben de meeste buurtbewoners wat te klagen de meesten vinden het fijn wonen in Blauw Dorp. Vooral het feit dat ze veel winkels in de buurt hebben en zo in het centrum van de stad zijn maakt dat de buurtbewoners het fijn wonen vinden.

Ik woon al 4 jaar in Blauw Dorp, maar door het canvassen kom ik eindelijk echt in contact met de buurtbewoners en wat er speelt in de wijk. In de toekomst dus de moeite waard om weer te doen!